kenapa? sbb hati rasa terkembang kembang.
rasa dipam pam! haha selamat xpecah.
weh, terimakasih bebanyak
tak tahu nak balas jasa kau camna weh!! aku rasa nak ucap terima kasih mcm tak cukup
nak belanja makan, kau dah jauh disana.
terharu. tu je.
kenapalah kau susah payah sangat. sudah2 lah buat baik pada aku
aku rasa bersalah. aku rasa terhutang budi
apa apa pun, aku janji aku takkan lupakan kau.
sikit pun idak ye? nanti kita jumpa aku belanja okey?
:)
bila terfikir pasal kebaikan, kebaikhatian orang ni, teringat kengkawan dedulu
zaman kerja ni lain, zaman blaja dulu pun lain.
kadang kadang..... ha mulalah nak beremosi kikikikih
sejak dah berumur ni, cepat touching skit. :P
yela, kadang kadang, aku rasa useless, org buat baik aku tak balas balik.
tapi bukan depa nak suh kita balas balik pun kan? certain people lah.
tgk pada keikhlasan
dulu masa aku belajar,
aku syukur Allah kasi aku keliling yang baik budi hatinya.
tak ku lupa saat aku sakit. Ya Rabbi! itu adalah satu sejarah dimana aku sakit..sakit sangat. sakit teruk.
gastrik je pung! tapi....ya ampun. itu paling teruklah. rasa nak tikam dada dengan parang masa tu.
pertama kali sakit seteruk itu.
sejak tu aku tobat. jaga makan. waalaupun..kadang kadang dia nak menjadi tapi tak menjadi. Fuhhh.
Mujur lah org sekeliling aku ada.
yela, nak pergi sendiri xlarat nak naik bus. kereta pun takde.
mujur ada yang bekereta masa tu.
Sebab tu, walau macam mana kali pun, aku xkan lupa!!!
bukan apa, nak pergi klinik pun dah mengigil. inikan GH tu. Mmg give up sgt masa tu.
harap tak masuk lagilah wad kecemasan kat GH penang tu. Night Mare!!!!
aku janji xkan putus silaturahim ngan korang.
nak nanges rasa bila teringat balik. sbb aku terharu dgn korang! :'(
sbb aku rasa aku lah kawan, rakan teman yang paling teruk sekali
aku tak kaya, tak de harta, nak belanja pun mampu belanja aiskrim,
makan murah murah,
mujur korang ni baik hati.
aku sayang orang keliling aku ni.
Derang bukan bc blog aku ni pun
hihihihih.
at least, aku baca masa tua nanti, aku taulah aku punya orang keliling yang baik
supaya aku tak lupa
mereka mereka ni
kawan sekolah, kawan diploma, kawan degree.
semuanya alhamdullilah masih ada.
ada jugakla kawan yang diam je, susah baru muncul. yela, dulu kena pulau, aku diseret kesana sni. sekarang batang hidung nampak di FB je hehehehe.
its okey, sbb kawan tak perlu di cari, dia sentiasa ada.
kawan diploma, walaupun kita selalu bersama dulu. lalu terpisah, kita tetap ingin berjumpa.
ingin lah, tapi x jumpa jumpa lagi. memasing busy bebenor.
yang sedia ada ni, semuanya perangai tak berubah. yang dah ada anak pun masih cengitu. tak paham aku.
oklah. penat menaip. niat dihati nak tidur pukul 11pm.
berangannnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn.
ha, aku harap aku dapat lah kerja baru tu. Doakan ye. :)

No comments:
Post a Comment